اُسکار   ● این هم هفتادوهشت‌امین اُسکار . Jon Stewart معمولی بود و کلاً مراسم خنثی و پاستوریزه‌ای بود. هیچ‌کس خرابکاری اساسی نکرد، سورپریز‌ای هم وجود نداشت. بهترین موردِ مربوط به Jon Stewart شروع برنامه، قسمتی که از مُجری‌های قدیمی می‌خواستند برنامه را اجرا کنند بود.
Location:  USA/Las Vegas/Bellagio Waterfront
یکی از موارد دیدنی لاس‌وگاس فواره‌های جلوی هُتل Bellagio هست. هر شب فواره‌ها نمایش‌های جالبی همراه موسیقی به اجرا می‌گذارند. از این مُدل نمایش‌ها قبلاً دیده بودم، ولی این واقعاً دیدنی بود. تکنولوژی موجود پشت صحنه و این‌که چطور فواره‌ها انقدر نزدیک با موسیقی تنظیم شده‌اند حیرت‌انگیز بود .
بزرگ‌ترین سورپریز هم گویا این بود که Crash اسکار بهترین فیلم را گرفت، همه منتظر بودند Brokeback Mountain ببرد. لیست کامل برنده‌ها را این‌جا ببینید. یک نکته‌ی جالب در مورد اُسکار امسال برای من این بود دقیقاً سه هفته قبل جلوی سالن‌ای بودیم که مراسم در آن برگزار می‌شود (Kodak Theatre) و کُل محله و مناظری که در برنامه‌ی قبل از مراسم دیده می‌شود به شدت آشنا بود. به دلیل آشنایی، Red Carpet زرق‌وبرق همیشگی را نداشت. تا وقتی‌که آدم نمی‌داند قضیه کجا برگزار می‌شود همه چیز به نظر بزرگ و شیک می‌آید. ظاهراً چنین مراسم‌ای همیشه در تلویزیون زیباتر به نظر می‌رسد.

نوشته شده توسط Kambiz در ساعت 12:01 AM